Wandelen bij Black Lake in het Durmitor Nationaal Park

Onze laatste dag in het Durmitor Nationaal Park en Montenegro. Wauw, wat hebben wij genoten! We zijn omver geblazen door de indrukwekkende Tara-kloof, hebben verschrikkelijk genoten van onze prachtige Airbnb, en keken onze ogen uit tijdens de prachtige autorit over de Durmitor Ring Route.

Wie ons al langer volgt, weet dat we van actieve vakanties houden en graag onze wandelschoenen aantrekken om een dag op pad te gaan. Door ons redelijk volle schema en een kleine dreumes van 1,5 jaar, hadden we veel gezien, maar nog niet echt lang gewandeld. Als laatste activiteit, voordat we de auto weer in zouden stappen om richting Dubrovnik te rijden (deze blog volgt snel!), moest het dan ook een wandeling zijn!

Na het ontbijt hadden we al onze spullen weer ingepakt en waren we op aanbeveling van onze host naar Black Lake (Crno Jezero) gereden. Black Lake is een bergmeertje in het Durmitor Nationaal Park en zeer geschikt voor prachtige wandelingen. Het meer ligt op een hoogte van 1416 meter, op ongeveer 3 km van het dorpje Žabljak. Black Lake bestaat eigenlijk uit twee verbonden meren, het Grote Meer (Veliko Jezero) en het Kleine Meer (Malo Jezero), die worden gescheiden door een smalle landstrook.

Dicht bij het meer zijn meerdere grote parkeerplaatsen; wij kozen voor parkeerplek twee. Omdat Black Lake in het Durmitor Nationaal Park ligt, heb je hiervoor een toegangskaart nodig. Wij hadden deze nog van de dag ervoor toen we de Durmitor Ring Route hadden gereden. Omdat er geen datum op onze kaart stond, maar ons wel was verteld dat deze ook geldig was voor een bezoek aan Black Lake, besloten we de gok te wagen dat het ticket dan ook deze dag nog geldig zou zijn. Wij zijn uiteindelijk niet gecontroleerd, maar we weten dus niet helemaal zeker of de geldigheidsduur voor één of meerdere dagen is.

Vanaf de parkeerplaats is het nog een paar honderd meter lopen naar de oever van Black Lake. Je kunt via een wandelpad lopen of via een geasfalteerde weg. Deze leidt naar het restaurant en bezoekerscentrum aan het meer. Vanaf daar start het rondje om het meer. Het wandelpad is redelijk goed aangegeven. Toen wij er waren (mei 2024) was de waterstand vrij laag en hebben wij ook een heel stuk langs de oever gelopen.

Voordat we begonnen aan het rondje om het meer, hadden we eerst ons picknickkleed uitgespreid op het strand om heerlijke broodjes te eten, die we die ochtend bij een bakkertje in Žabljak hadden gekocht. Ook alleen al hiervoor is het meer prachtig. Heb je dus helemaal geen zin om een eind te wandelen, ga dan lekker picknicken en geniet van het uitzicht!

Terwijl we heerlijk zaten te picknicken, kwam er ook een grote touringcar aanrijden die al zijn passagiers uitlaadde. Helaas is het dus een redelijk toeristische plek. Wel zagen we dat de meeste mensen vooraan bij het bezoekerscentrum bleven rondhangen en slechts een handjevol ging wandelen. We rolden ons picknickkleed op en zetten Lúa weer in haar kinddrager om een rondje om het meer te lopen. We volgden de klok mee rondom het grote meer en besloten om via de kleine landstrook tussen de meren een stukje af te snijden. De meren worden verbonden door een klein kabbelend beekje over deze landstrook. Je moet hier van steen naar steen stappen als je geen natte voeten wilt krijgen.

Precies op het moment dat Riccardo zijn eerste stappen over de stapstenen wilde zetten, slaakte hij een kreet. Vlak voor hem schoot een kleine slang weg! Snel probeerden we onze camera te pakken om nog een foto te maken. Dit lukte nog net, en daarna verdween de slang snel uit het zicht. Later ontdekten we dat het een ringslang betrof; gelukkig is deze niet gevaarlijk! Toch is het altijd belangrijk om goed op te letten wanneer je in de natuur bent, vooral bij wilde dieren.

We liepen verder en informeerden tegemoetkomende wandelaars over de slang die we zojuist hadden gezien. Inmiddels leek het Lúa wel mooi geweest. Ze begon heerlijk in te dutten, terwijl ze een bloemetje in haar hand hield. Wij vervolgden onze weg langs het meer, over het strand, en liepen naar het bezoekerscentrum. We hadden nog een lange rit voor de boeg, want na deze wandeling zouden we terugrijden naar Dubrovnik in Kroatië om daar nog een paar dagen te verblijven.

We hebben ontzettend genoten van dit prachtige land en het staat zeker op onze lijst om nog eens terug te komen! In de volgende blog nemen we jullie mee naar Dubrovnik, de laatste stop van onze mini-roadtrip door Montenegro en Kroatië.


De aankomende tijd zullen we meer blogs delen over onze reis door Montenegro. Houd onze blog en Instagram in de gaten!

Heb je nog vragen? Laat gerust een reactie achter of stuur ons een berichtje op Instagram

Een gedachte over “Wandelen bij Black Lake in het Durmitor Nationaal Park

  1. mortallyreviewa3b064cfae's avatar mortallyreviewa3b064cfae

    Mooi reisverhaal. Mijn vrouw en ik hebben Montenegro ontdekt in 2022. We werden ’s ochtends om 6 uur wakker toen we de lange Baai van Kotor invoeren met de Nieuw Statendam. Het was prachtig weer en hebben in badjas tijden lang vanaf ons balkon de omgeving bewonderd. Met een tender werden we aan de havenkade van deze interessante en mooie stad afgezet. Toeterende auto’s verwelkomden ons. Het waren scholieren die zojuist hun diploma hadden gehaald We hadden uiteindelijk te weinig tijd om met de bus de omgeving te bekijken. Maar we hebben wel lekker geluncht, gewandeld, het beroemde kattenmuseum bezocht en een kaarsje aangestoken in de Sint Nicolaaskerk

    Like

Geef een reactie op mortallyreviewa3b064cfae Reactie annuleren