We werden opnieuw wakker met een prachtige heldere lucht. Het idee borrelde op om, voor ons, een tweede poging te wagen om met de gondel van Santa Maria Maggiore naar boven te gaan. Twee jaar geleden hadden we hier al eens een bezoek gebracht, nadat we tijdens een scootertocht (een aanrader, hoewel niet helemaal geschikt voor de kleine kinderen) langs deze funivia waren gereden. Toen hadden we besloten later terug te keren om de berg te beklimmen. Jammer genoeg werden we toen teleurgesteld door dikke bewolking en konden we niet echt van het uitzicht genieten.

Een nieuwe dag, dus nieuwe kansen voor ons avontuur en natuurlijk ging onze kleine ontdekkingsreiziger, Lúa, weer met ons mee. Het idee om een baby mee te nemen in een gondel naar de top van de berg bezorgde ons aanvankelijk wat kriebels. Vooraf is het namelijk lastig in te schatten hoe een kleintje zo’n rit zal ervaren. Gelukkig hadden we wat tips gelezen, zoals het geven van een voeding of iets te drinken tijdens of kort na de rit omhoog. Gelukkig was de timing weer perfect – Lúa had heerlijk geslapen tijdens de autorit ernaartoe, precies in de gondel was het tijd voor haar fles.

We lieten haar gedurende de hele rit naar boven in de rugdrager zitten, die we stevig op de grond konden plaatsen. Hierdoor zat ze comfortabel en kon ze met grote ogen genieten van het voorbijglijdende landschap en de andere gondels. Het leek erop dat ze totaal geen last had van het snelle stijgen, ondanks het feit dat we toch echt naar een hoogte van 1726 meter klommen.

Eenmaal boven troffen we een groot evenement aan, waarbij een flinke groep mensen ’s nachts in kleine tentjes zou overnachten. Door dit evenement was het wat drukker dan normaal, maar het bracht ook een bepaalde gezellige sfeer met zich mee. Na een snelle sanitaire stop en het verschonen van Lúa’s luier, begonnen we aan onze wandeling. We besloten om dezelfde route te volgen als twee jaar eerder, in de hoop dat we deze keer verder zouden komen en nog meer van het prachtige uitzicht zouden kunnen genieten. Het was zeker de moeite waard, maar we waren even vergeten hoe uitdagend de klim kon zijn! Vooral met Lúa bij ons: de rugdrager, een baby, bagage en water, dat is al snel meer dan 15 kg aan extra gewicht op je schouders. Gelukkig konden we haar gemakkelijk afwisselen en het gewicht om de beurt dragen.

Lúa gaf dit keer wat sneller aan dat ze er genoeg van had. Gelukkig bevonden we ons op dat moment op een prachtig uitzichtpunt. Hier spreidden we ons picknickkleed uit en genoten we van een smakelijke lunch met broodjes. Het was eigenlijk hetzelfde punt waar we de vorige keer omgedraaid waren vanwege het beperkte zicht. Maar deze keer werden we beloond met een adembenemend uitzicht!

Tijdens onze lunchpauze raadpleegden we de All Trails-app om te kijken hoe we het beste verder konden wandelen. We geven er altijd de voorkeur aan om een rondwandeling te maken wanneer dat mogelijk is, in plaats van heen en weer te lopen. Op de kaart zagen we inderdaad een route langs de bergrug naast ons, die ons vervolgens via enkele kleine bergmeertjes naar beneden zou leiden en daarna terug naar het punt waar we begonnen waren. Het pad langs de bergrug was goed begaanbaar, redelijk vlak, maar wel erg smal. Terwijl we ons steeds dichter bij overblijfselen van een oud bivak bevonden, raadpleegden we de kaart in de app om te zoeken naar de afslag naar het bergmeertje. Vreemd genoeg zagen we geen duidelijk pad en de top naast ons, waar het bergmeertje achter moest zijn, leek behoorlijk hoog. We raakten even in de war, totdat we dichter bij de ruïnes kwamen en plotseling een tunnel zagen die dwars door de berg ging! Niet zomaar een nette, verlichte tunnel, maar een ruwe doorgang die in de berg leek te zijn geblazen, pikdonker en bezaaid met rotsblokken!

Nabria droeg Lúa en voelde toch wat spanning. Maar we zagen licht aan het einde van de tunnel, die een bocht maakte. Riccardo ging dus vast op verkenning om te beoordelen of het veilig was om door te gaan. Het was zeker een uitdaging, met overal rotsblokken en de duisternis die ons omringde. We gebruikten de zaklampen van onze telefoons om voldoende te kunnen zien waar we onze voeten neer moesten zetten. De tunnel boog niet alleen geleidelijk naar rechts, maar het middelste gedeelte lag ook wat hoger, wat betekende dat we omhoog moesten klimmen. Midden in de tunnel besloot Lúa dat het allemaal wel wat spannend was (of misschien had ze gewoon trek) en begon ze te krijsen. Hoewel ze normaal gesproken geen speen nodig heeft, haalden we er snel een tevoorschijn om haar gerust te stellen. Deze tunnel op zichzelf was al een avontuur!

Aan de andere kant van de tunnel, na onze doortocht, zagen we het kleine bergmeertje al onder ons liggen. Het pad naar beneden was nogal steil. Bij het meertje spreidden we ons picknickkleed uit en genoten we van een heerlijk lange pauze. Lúa kon lekker rondkruipen, en de omgeving was zo fotogeniek dat we niet konden nalaten om talloze foto’s te maken.

Vanaf dat punt was er nog de mogelijkheid om naar een ander klein meertje te wandelen, maar na ons tunnel avontuur hadden we het eigenlijk wel gezien. We besloten het pad te nemen dat ons terugbracht naar de plek waar we eerder onze pauze hadden gehouden. Vanaf daar volgden we opnieuw hetzelfde pad naar beneden. Onderweg was het uitzicht overal zo prachtig dat we natuurlijk veel langer deden over de terugweg dan normaal, terwijl we overal foto’s maakten. Lúa was moe en sliep bijna de hele terugweg in haar rugdrager. Terug bij de Funivia overwogen we even om snel iets te eten in het restaurant, maar vanwege het evenement was het erg druk. Daarom besloten we dat als we nu naar beneden zouden gaan, we nog op tijd terug zouden zijn op de camping.

Wil je ook met deze gondel de berg op? Op de website van Funivia Piana die Vigezzo vind je informatie over de openingstijden, ticketprijzen en zelfs een live webcamfeed! Vooral tijdens het hoogseizoen kan het handig zijn om je tickets online te reserveren. Er zijn ruime gratis parkeerplaatsen beschikbaar aan de voet van de kabelbaan, dus je kunt zorgeloos je auto parkeren en aan je avontuur beginnen.

Wil je ook deze route lopen? Bekijk dan onze route via deze link in AllTrails

Voor al onze avonturen, vergeet ons niet te volgen op Instagram @overalwakkerworden